Mehsoos..

ਆਉਂਦੀ-ਜਾਂਦੀ ਛਾਂਵੇਂ ਬਹਿ ਗਈ,
ਜਦ ਜੀਅ ਕੀਤਾ ਸ਼ਾਂਗ ਕੇ ਲੈ ਗਈ..
ਉਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਵੱਢ ਕੇ,
ਧੁੱਪੇ ਚਿਹਰਾ ਲੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਏ..
ਦੱਸ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ,
ਕਿੱਦਾਂ ਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਏ..||

ਦੁਨੀਆਂ-ਭਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਕੀ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਖਰ ਗਈ,
ਸਾਨੂੰ ਛੱਡਕੇ ਦੱਸ ਕੀ ਤੇਰੀ ਲੌਟੋ ਨਿਕਲ ਗਈ..
ਕੌਡੀ-ਮੁੱਲ ਨਾਂ ਪਾਇਆ ਕਹਿ ਕੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਗਈ ਏਂ,
ਤਸਵੀਰ ਕਰਾਕੇ ਭੇਜੀ ਜੇ ਹੀਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੜ ਗਈ ਏਂ..
ਦੱਸ ਕੀ-ਕੀ ਚੰਗਾ ਤੇ ਕੀ-ਕੀ ਮਨਹੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਏ..
ਦੱਸ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ,
ਕਿੱਦਾਂ ਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਏ..||

ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਪਾ ਕੇ ਚਿਹਰਾ ਪੜ੍ਹ ਲੈਣਾਂ,
ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰਖਾ ਕੇ ਤੈਂ ਰਗ ਦੁਖਦੀ ਫੜ ਲੈਣਾਂ..
ਹੁਣ ਓ ਝੂਠੀਆਂ-ਸੱਚੀਆਂ ਸੌਹਾਂ ਕਿੰਨ੍ਹੀਆਂ ਪਾਉਂਦੀਂ ਏਂ,
ਲੱਕ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਸ ਤੇ ਰੋਹਬ ਜਮਾਉਂਦੀਂ ਏਂ..
ਦੱਸ ਅੱਜ-ਕਲ੍ਹ ਕਿਸ ਦਾ ਖੂਨ ਜਿਗਰ ਦਾ ਚੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਏ..
ਦੱਸ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ,
ਕਿੱਦਾਂ ਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਏ..||

 

Singer: Manmohan Waris

ਕੌਮ ਦੇ ਹੀਰੇ.. kaum de heere

ਜਿਹੜਾ ਧਰਮ ਲਈ ਮਰਦੈ,
ਓਹ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਯਾਦ ਕੋਈ ਕਰਦੈ..
ਜਿਹੜਾ ਪਾਵਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੈ,
ਹਰ-ਕੋਈ ਓਹ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭਰਦੈ..
ਸਾਡੀ ਹਾਲਤ ਐਦਾਂ ਦੀ,
ਜਿੱਦਾਂ ਸੰਲਗ ਤੇ ਤੱਥੇ ਟੰਗੇ..
ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੇ ਹੀਰੇ ਸੀ,
ਦੱਸੋ ਓਹ ਕਿਓਂ ਸੂਲੀ ਟੰਗੇ..
ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੇ ਕਾਤਿਲ ਸੀ,
ਓਹ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ਝੰਡੇ..||

ਮਾਂ-ਪਿਓ ਮਰਵਾ ਲਏ ਨੇਂ,
ਇੱਜਤ ਭੈਣਾਂ ਦੀ ਲੁਟਵਾਈ..
ਏ ਲੋਕੀਂ ਦਿੰਦੇ ਨੇਂ,
ਕਿਸ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਦੁਹਾਈ..
ਪੰਜ-ਸਾਲਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਬਈ,
ਹਰ-ਕੋਈ ਪੱਗ ਨੂੰ ਨਵਾਂ-ਰੰਗ ਰੰਗੇ..
ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੇ ਹੀਰੇ ਸੀ,
ਦੱਸੋ ਓਹ ਕਿਓਂ ਸੂਲੀ ਟੰਗੇ..
ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੇ ਕਾਤਿਲ ਸੀ,
ਓਹ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ਝੰਡੇ..||

ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ-ਲੜ ਕੇ,
ਦੱਸੋ ਖੱਟੀ ਕੀ ਕਮਾਈ..
ਜਿਹੜੀ ਪੁਲਿਸ ਵੀ ਮਰੀ ਐ,
ਓਹ ਵੀ ਸੀ ਸਾਡੇ ਹੀ ਭਾਈ..
ਇੱਕ-ਮੈਡਲ ਨਾਲ ਜੱਟਾ,
ਕਿੱਥੇ ਵਕਤ ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਲੰਘੇ..
ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੇ ਹੀਰੇ ਸੀ,
ਦੱਸੋ ਓਹ ਕਿਓਂ ਸੂਲੀ ਟੰਗੇ..
ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੇ ਕਾਤਿਲ ਸੀ,
ਓਹ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ਝੰਡੇ..||

ਮੇਰੀ ਮਾਂ-ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ,
ਕਿਤੇ ਨਾਂ ਹੋਂਦ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ..
ਤੇਰਾ “ਮਾਨ” ਗਰੀਬ ਜਿਹਾ,
ਨੀਂ ਏਸ ਲਿੱਪੀ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਖਾਵੇ..
ਦੋ-ਦਿਨ ਹੀ ਜਿਉਂਦੇ ਨੇਂ,
ਜਿਉਂਦੇ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਪਤੰਗੇ..
ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੇ ਹੀਰੇ ਸੀ,
ਦੱਸੋ ਓਹ ਕਿਓਂ ਸੂਲੀ ਟੰਗੇ..
ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੇ ਕਾਤਿਲ ਸੀ,
ਓਹ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ਝੰਡੇ..||

ਸੰਨ-ਸੰਤਾਲੀ ਦੇ,
ਹਜੇ ਸੀ ਸਾਡੇ ਜ਼ਖਮ ਅਲੂਣੇਂ..
ਫੇਰ ਚੁਰਾਸੀ ਨੇਂ,
ਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਕੇ ਬਾਲ੍ਹਤੇ ਧੂਣੇਂ..
ਵੰਡ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਮੇਰਾ,
ਤੁਰ ਗਏ ਝਾੜਕੇ ਹੱਥ ਫਿਰੰਗੇ..
ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੇ ਹੀਰੇ ਸੀ,
ਦੱਸੋ ਓਹ ਕਿਓਂ ਸੂਲੀ ਟੰਗੇ..
ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੇ ਕਾਤਿਲ ਸੀ,
ਓਹ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ਝੰਡੇ..||

Written and Sung by : Babbu Maan

Raahe Raahe Jaan Waliye

Rahe rahe jan waliae tainu vekhya baj nahi sarda
vajhde saloot goriae har gabru salama karda..

Kare laung mushakri rahiya nu sut dee ae zulaf diya fahiya nu,
Rahe rahe jan waliae tera ghagra raha nu hoojhae,
tere muhre kaun kangh da sare pind la deve koonjhe,
Nee rahe rahe jan waliae ae ae…..

Pave dil vich dhamak panjebha dee kya baat hai tere fareba dee,
rahe rahe jan waliae dhoor raha vich udh dee batheri,
kina nuksan ho jave jado julh dee ae husan haneri,
Nee rahe rahe jan waliae ae ae…..

Tainu kam bade asi vehle nahi tere mukh de tour te mele nahi,
rahe rahe jan waliae sade pind nu v raah ik jave,
sath ch udeeeka hundiya kado ban k paraunhi aave,
Nee rahe rahe jan waliae ae ae…..

Thak gai hove geee beh ja nee kug sun ja nee kug keh ja nee,
rahe rahe jan waliae DEBI raah vich kadh da tere,
ik vari haan karde laare chandriae ho gaye bathere,
Nee rahe rahe jan waliae ae ae…

Writer: Debi
Copied From Facebook Group of Debi.

Yaar Mere – Gurdas

ਮੈਨੂੰ ਯਾਰ ਮੇਰੇ ਜਾਪਦੇ ਖੁਦਾ ਵਰਗੇ
ਕਿਸੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਫ਼ਕੀਰ ਦੀ ਦੁਆ ਵਰਗੇ

ਕਰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਹੱਡੀ ਚੀਸਾਂ ਪੈਂਦੀਆਂ
ਜਿਹੜੇ ਬਣ ਗਏ ਨੇ ਪੁਰੇ ਦੀ ਹਵਾ ਵਰਗੇ
ਕਿਸੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਫ਼ਕੀਰ…

ਜਿਹੜੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਫਾਕਿਆਂ ‘ਚ ਢਿੱਡ ਭਰਿਆ
ਯਾਰ ਕਿਓਂ ਨਾ ਹੋਣ ਰੱਬ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਰਗੇ
ਕਿਸੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਫ਼ਕੀਰ…

ਏਨੀ ਛੇਤੀ ਸਾਡੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਫਰੋਲੋ ਦੋਸਤੋ,
ਅਸੀਂ ਮੁਰਦੇ ਦੀ ਸੱਜਰੀ ਸੁਆਹ ਵਰਗੇ
ਕਿਸੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਫ਼ਕੀਰ..

ਅਸੀਂ ਰੂੜ੍ਹੀਆਂ ਉੱਤੇ ਉੱਗੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਹੀ ਸਹੀਂ,
ਤੁਸੀਂ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਕੱਤੇ ਦੀ ਕਪਾਹ ਵਰਗੇ
ਕਿਸੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਫ਼ਕੀਰ…

ਮਰ ਜਾਣਿਆਂ ਸੰਭਾਲੀ ਮਾਨਾ ਗੀਤ ਆਪਣੇ
ਮਤੇ ਬਣ ਜਾਣ ਗ਼ੈਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਵਰਗੇ
ਕਿਸੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਫ਼ਕੀਰ…

ਪੀੜ ਤੇਰੇ ਜਾਣ ਦੀ.. Peed Tere Jaan Di

ਪੀੜ ਤੇਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਿੱਦਾਂ ਜ਼ਰਾਂਗਾ ਮੈਂ
ਤੇਰੇ ਬਗੈਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਾਂਗਾ ਮੈਂ

ਕੀ ਕਰਾਗਾਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਲੁੱਟੀ ਬਹਾਰ ਨੂੰ
ਸੱਜੀਆਂ ਸਜਾਈਆਂ ਮਹਿਫ਼ਲਾਂ ਗੁੰਦੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨੂੰ
ਹੱਥੀ ਮਰੀ ਮੁਸਕਾਨ ਦਾ ਮਾਤਮ ਕਰਾਂਗਾ
ਤੇਰੇ ਬਗੈਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ…

ਜੇ ਰੋ ਪਿਆ ਤਾਂ ਕਹਿਣਗੇ ਦੀਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ
ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਕਹਿਣਗੇ ਬੇਗਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਸ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨੂੰ ਕਿੱਦਾਂ ਫੜਾਂਗਾ ਮੈਂ
ਤੇਰੇ ਬਗੈਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ…

ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਡੁੱਬਦੀ ਨਾਵ ਨੂੰ ਝੌਂਕਾ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਨਾ
ਇਸ ਜਹਾਨ ਮਿਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਨਾ
ਅਗਲੇ ਜਹਾਨ ਮਿਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ
ਤੇਰੇ ਬਗੈਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ…

ਸੱਜਣਾ ਜ਼ਰਾ ਠੈਹਰ ਜਾ ਸੱਜਦਾ ਤਾਂ ਕਰ ਲਵਾਂ
ਅੱਥਰੂ ਨਾ ਕੋਈ ਵੇਖ ਲਏ ਪਰਦਾ ਤਾਂ ਕਰ ਲਵਾਂ
ਮਾਨਾਂ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਪੱਥਰ ਧਰਾਂਗਾ ਮੈਂ
ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਲਵਿਦਾ ਐਨੀ ਕਹਾਂਗਾ ਮੈਂ
ਪੀੜ ਤੇਰੇ ਜਾਣ ਦੀ…

Mere Dost

ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਪਿਛੇ ਹੱਸਦੇ ਨੇ
ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਬੜਾ ਅਜ਼ੀਬ ਆਦਮੀ ਹੈ!
ਪਰ ਉਹ ਨਹੀ ਸਮਝਦੇ ਕੇ,
ਉਜੜੇ ਪੁਲਾਂ ਹੇਠ
ਪਾਣੀ ਨਹੀ ਹੁੰਦਾ!

Source : Internet.

Patar 1 2 1

ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਰੇਤ ਵੀ ਬਣਿਆ ਹਾਂ ਮੈਂ,
ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਕੋਣ ਤੋਂ ਦੇਖਣ ਲਈ

ਉਸਦੀ ਤੇਹ ਦੀ ਸੀਮਾ ਸੀ ਇੱਕ ਦੋ ਬੂੰਦਾਂ ਪਾਣੀ,
ਐਂਵੇਂ ਹੀ ਪਿੱਘਲ ਗਿਆ ਸੀ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦਾ ਸਾਰਾ

tu sadi hikk wich hain sda mehfooz mar k v,
jadon tak jism sade hi nahi sad k swah bande.

ma jinna loka li pul ban gya sa
oh jdo mere to lang ke ja rahe si
ma suneya ke mere bare keh rahe si
ki oh chup jiha banda kithe reh gya
shayad piche mur gya hona
sanu pehla hi pta si ke us vich dam nahi ha

ਅਜੀਬ ਸ਼ਹਿਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ
ਅਜ਼ੀਬ ਸ਼ਹਿਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਛਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ
ਅਜੀਬ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਰਾਂ ਨੇ ਹਜਾਰਾਂ ਏਥੇ
ਕੋਈ ਮਹਿਬੂਬ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕੋਈ ਮਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ

is tarah hae jis tarah din raat vichla fasla,
meriyan reejan meri aukat vichla fasla

who else? Patar Surjeet.

Tim Timaunde Taariya

ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦੇ ਤਾਰਿਆ, ਦੁੱਖਾਂ ਦਿਆਂ ਮਾਰਿਆ
ਸਾਡੇ ਵਾਗੂੰ ਤੂੰ ਵੀ ਏ ਉਦਾਸ,
ਤੇਰਾ ਚੰਨ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਸਾਡੇ ਦੀ ਨੀਂ ਆਸ

ਕੁਝ ਸੱਜਣ ਤੇ ਯਾਰੀ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਨ ਸਮਝ ਕੇ ਲਾਉਂਦੇ ਨੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਗਿਣਾਉਂਦੇ ਨੇ
ਇਸ਼ਕ ਸਕੂਲੋਂ ਕੱਚੀ ਪਹਿਲੀਂ ਕੋਈ ਕੋਈ ਕਰਦਾ ਪਾਸ
ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦੇ ਤਾਰਿਆ…

ਪਿੰਜਰੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਫ਼ਸ ਕੇ ਤੋਤੇ ਮੀਆਂ ਮਿੱਠੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ
ਯਾਰ ਪਰਾਈ ਚੂਰੀ ਖਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਖੋ ਜਾਂਦੇ
ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਆਪਣੀ ਉੱਡਣੀ ਗਿਰਵੀ ਗ਼ੈਰਾਂ ਪਾਸ
ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦੇ ਤਾਰਿਆ…

ਕੁਸ਼ ਬੇਲੀ ਐਸੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ, ਬੋਲੇ ਬੋਲ ਪਗਾਉਂਦੇ ਜੋ
ਵਕਤ ਪਾਏ ਤੋਂ ਦਿਲ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਸਿਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚਕਾਉਂਦੇ ਜੋ
ਯਾਰੀ ਤੇ ਸਰਦਾਰੀ ਆਉਂਦੀ ਕਿਸੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰਾਸ
ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦੇ ਤਾਰਿਆ…

ਓਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਕਿਧਰੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਚੋਟਾਂ ਨੇ
ਖਾਈਆਂ ਖੋਦਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਫਰਿਹਾਦ ਸਮਝ ਲਿਆ ਲੋਕਾਂ ਨੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਜ਼ੀ, ਉਸ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ, ਵਕਤ ਜੂਏ ਦੀ ਤਾਸ਼
ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦੇ ਤਾਰਿਆ…

ਜਦ ਕੱਟਿਆ ਬਨਵਾਸ ਹੀ ਕੱਟਿਆ ਮਰਿਯਾਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੋਤਮ ਨੇ
ਸਾਡੇ ਮਸਤ ਮਲੰਗਾਂ ਕੋਲੇ ਨਾਨਕ ਨੇ ਯਾ ਗੌਤਮ ਨੇ
ਜੀਵਣ ਜੋਗੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਰ ਜਾਣਾ ਗੁਰਦਾਸ
ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦੇ ਤਾਰਿਆ…

paani by sartaj

ਪਾਣੀ ਪੰਜਾਂ-ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਲਾ,
ਨਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..

ਪਾਣੀ ਪੰਜਾਂ-ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਲਾ,
ਨਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..
ਮੁੰਡਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸੀ,
ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਕੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..
ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਵਿਸਾਖੀ,
ਉਨ੍ਹੇ ਦੇਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਜੇ..
ਰੰਗ ਕਣਕਾਂ ਦਾ ਹਰੇ ਤੋਂ ਸੁਨਿਹਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..
ਪਾਣੀ ਪੰਜਾਂ-ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਲਾ,
ਨਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..
ਮੁੰਡਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸੀ,
ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਕੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..||

ਤੋਤਾ ਉੱਡਣੋਂ ਵੀ ਗਿਆ,
ਨਾਲੇ ਬੋਲਣੋਂ ਵੀ ਗਿਆ..
ਭੈੜਾ ਚੁੰਝਾਂ ਨਾਲ,
ਗੰਢੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲਣੋਂ ਵੀ ਗਿਆ..
ਹੁਣ ਮਾਰਦਾ ਏ ਸੱਪ,
ਡਾਢਾ ਸ਼ਾਮ ਤੇ ਸਵੇਰੇ..
ਕਿ ਵਟਾਕੇ ਜਾਤਾਂ ਮੋਰ ਓ ਕਲਿਹਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..
ਪਾਣੀ ਪੰਜਾਂ-ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਲਾ,
ਨਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..
ਮੁੰਡਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸੀ,
ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਕੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..||

ਤੇਰਾ ਖੂਨ ਠੰਡਾ ਹੋ ਗਿਆ,
ਖੌਲਦਾ ਨਹੀਂ ਏ..
ਏਹੇ ਵਿਰਸੇ ਦਾ ਮਸਲਾ,
ਮਖੌਲ ਦਾ ਨਹੀਂ ਏ..
ਤੈਨੂੰ ਹਜੇ ਨੀਂ ਖਿਆਲ,
ਪਤਾ ਉਦੋਂ ਹੀ ਲੱਗੂਗਾ..
ਜਦੋਂ ਆਪ ਹੱਥੀਂ ਚੋਇਆ ਸ਼ਹਿਦ ਜਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..
ਪਾਣੀ ਪੰਜਾਂ-ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਲਾ,
ਨਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..
ਮੁੰਡਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸੀ,
ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਕੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..||

ਦੇਖੋ ਕਿਹੋ-ਜਿਹੇ ਰੰਗ ਚੜ੍ਹੇ,
ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਉੱਤੇ..
ਮਾਣ ਭੋਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ,
ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਨਾਂ ਉੱਤੇ..
ਚਾਰ-ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਣੇ ਦਾ,
ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਹੈ ਨਹੀਂ ਸਮਾਂ..
ਨਾਮ ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਸੀ ਓ ਗੈਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..
ਪਾਣੀ ਪੰਜਾਂ-ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਲਾ,
ਨਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..
ਮੁੰਡਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸੀ,
ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਕੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..||

ਬੁੱਢੇ ਰੁੱਖਾਂ ਕੋਲੋ ,
ਜਦੋਂ-ਜਦੋਂ ਲੰਘੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ
ਉਨਾ ਦਸੀਆਂ ਉਹਨੂੰ
ਇੱਕ-ਦੋ ਇਛਾਵਾਂ
ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਬੈਠ ਕੇ ਵਿਚਾਰੋਂ
ਸਰਤਾਜ ਪਤਾ ਕਰੋ ..
ਕਾਹਤੋ ਪੱਤਾ-ਪੱਤਾ ,
ਟਾਹਣੀਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੋ ਗਿਆ……
ਪਾਣੀ ਪੰਜਾਂ-ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਲਾ,
ਨਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..
ਮੁੰਡਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸੀ,
ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਕੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹੋ ਗਿਆ..||

ਪੰਜਾਬੀ-ਟੱਪੇ

ਸਭ ਸੌਦੇ ਤਕਦੀਰਾਂ ਦੇ,
ਅਮੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰੋਣ ਕਬਰਾਂ,
ਮੇਲੇ ਲੱਗਦੇ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਦੇ..||

ਤੇਰੇ ਯਾਰ ਨਿਰਾਲ੍ਹੇ ਨੇਂ,
ਪੱਥਰਾਂ ਚੋਂ ਲੱਭ ਲੈਂਦੇ,
ਜਿਹੜੇ ਅੱਖੀਆਂ ਵਾਲੇ ਨੇਂ..||

ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਕੀਰਾਂ ਨੇਂ,
ਦੁਨੀਆ ਨੇਂ ਜੱਗ ਖੱਟਿਆ,
ਤੇ ਰੱਬ ਖੱਟਿਆ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਨੇਂ..||

ਓ ਬੱਗਾ-ਕੁੱਕੜ ਬਨੇਰੇ ਤੇ,
ਨੀਂ ਰੇਸ਼ਮੀ-ਦੁਪੱਟੇ ਵਾਲੀਏ,
ਮੁੰਡਾ ਆਸ਼ਿਕ ਤੇਰੇ ਤੇ..||

ਪਾਣੀ ਛੰਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਂ ਪੀਤਾ,
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਰੱਬ ਦਿਸਿਆ,
ਤੈਨੂੰ ਸਜਦਾ ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੀਤਾ..||

ਬੱਗਾ-ਕੁੱਕੜ ਬਨੇਰੇ ਤੇ,
ਧੜ ਸਾਡਾ ਮੰਜੇ ਤੇ ਪਿਆ,
ਰੂਹ ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਤੇ..||

ਸਾਰੇ ਸੌਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਨੇਂ,
ਫ਼ੁੱਲਾਂ ਕੋਲੋਂ ਬਚ ਕੇ ਰਹੀਂ,
ਫ਼ੁੱਲ ਕੰਢਿਆਂ ਚ’ ਖਿਲ ਦੇ ਨੇਂ..||

ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਸਤਾਉਂਦੀ ਏ,
ਗੱਡੀਆਂ ਚ’ ਬੈਠਦਿਆਂ,
ਓ ਯਾਦ ਗੱਡਿਆਂ ਦੀ ਆਉਂਦੀ ਏ..||

ਕੀ ਜਿਓਂਈਏ ਤੇ ਕੀ ਮਰੀਏ,
ਫ਼ੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਭੇਜੇ..
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੰਢਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਕਰੀਏ..||

ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਰੋੜ੍ਹੀ ਏ,
ਨਾਲੇ ਮੇਰਾ ਛੱਲਾ ਲਾ ਲਿਆ,
ਨਾਲੇ ਉਂਗਲੀ ਮਰੋੜੀ ਏ..||

ਕੀ ਕਰਨਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦਾ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ,
ਜਿੰਨਾਂ ਮਾਣ ਜਵਾਨੀਂ ਦਾ..||

ਦੋ-ਬੋਲ ਪਿਆਰਾਂ ਦੇ,
ਦੁਨੀਆ ਨੇਂ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਲਈ,
ਮੇਲੇ ਮੁੱਕ ਗਏ ਨੇਂ ਯਾਰਾਂ ਦੇ..||

ਓ ਵੇਲ੍ਹਾ ਆਵੇਗਾ,
ਅੱਜ ਵੀ ਮਿਲਾਇਆ ਰੱਬ ਨੇਂ,
ਤੇ ਰੱਬ ਫ਼ੇਰ ਮਿਲਾਵੇਗਾ..||